من و تنها

همه ی دار و ندارمو ، هر چی داشتم و نداشتمو ، همه رو به پات گذاشتمو

همه دردامو سوزوندمو ، غرورمو که شکوندمو ، ترانه هامو که خوندمو

حالا که با شعر دنیا دیگه مثل تو نداره ، تنها موندمو

دلم می خواد که برگردی ، بگی بد کاری کردی که منو تنها گذاشتی ، بگی دوستم می داشتی
دلم می خواد که برگردی ، دلم می خواد که برگردی ، بگی بد کاری کردی که منو دیوونه کردی ، بگی که بر می گردی

من رو حرف تو حساب کرده بودمو
همه عشق ها رو جواب کرده بودمو
از همه قشنگی های زندگی
تنها تو رو
من رو حرف تو حساب کرده بودمو
همه عشق ها رو جواب کرده بودمو
از همه قشنگی های زندگی
تنها تو رو انتخاب کرده بودمو
دلم می خواد که برگردی ، بگی بد کاری کردی که منو تنها گذاشتی ، بگی دوستم می داشتی
دلم می خواد که برگردی ، دلم می خواد که برگردی ، بگی بد کاری کردی که منو دیوونه کردی ، بگی که بر می گردی
بگی که بر بر می گردی
بد کاری کردی
بگی که بر بر می گردی
بد کاری کردی
بگی که بر بر می گردی
بد کاری کردی
بگی که بر بر می گردی
بد کاری کردی
دلم می خواد که برگردی ، بگی بد کاری کردی که منو تنها گذاشتی ، بگی دوستم می داشتی
دلم می خواد که برگردی ، دلم می خواد که برگردی ، بگی بد کاری کردی که منو دیوونه کردی ، بگی که بر می گردی 

***********

کسی برای من وتو دلش نسوخت
دستامون از هم جدا دستای سرد
کسی برای آخر قصه ما
واسه مرگ عشقمون گریه نکرد
اشک عاشق دیدنی نیست
همه حرفا گفتنی نیست
رفتی اما عشقت هرگز
دیگه از یاد رفتنی نیست
اشک عاشق دیدنی نیست
همه حرفا گفتنی نیست
رفتی اما عشقت هرگز
دیگه از یاد رفتنی نیست

گاهی وقتاست که سکوت ،
مثل یه عشق یه حس دوست داشتنیه
گاهی وقتاست که نگاه،
بیشتر از هزار تا حرف گفتنیه
کار تو اشک منو شمرد نه
دلو پس گرفتن و سپرد نه
کار من همیشه از تو گفتنه
دل من محکوم به شکستنه

" گفتی بگو عاشق و بیمار کیستی؟
من عاشق تو ام،تو بگو یار کیستی؟ "

*******

دل تنگ دل تنگم بي تاب بي تابم

بيدار بيدارم امشب نميخوابم
از تو چه پنهان خواب تو را ديدم
از ترس بيداري با گريه خنديدم

خورشيد و ميبردن تو گريه ميكردي
تعبير خوابم شد اين كه تو برگردي
دل تنگ دل تنگم بي تاب بي تابم
بيدار بيدارم امشب نميخوابم

*******

عمری خیال بستم یار آشناهیت را

آخر به خاک بردم درد بی وفاهیت را

حرف برای گفتن زیاد هست اما با یک جمله کوتا حرفایم را خلاصه میکنم.

تولدت مبارک بئ وفا

نه می تونم

نه می تونم دورشم از تو ، نه می تونم که بمونم
من نه شاهزاده ی عشقم ، نه شهاب آسمونم
تو نه نیستی و نه هستی ، دیگه خسته ام از خیالات
مونده بی جواب و مبهم ، توی زندگیم سوالات

تو یه رنجی تا همیشه اگه جون نگیره ریشه ، اگه باز بگی نمی شه
اگه یک روزی بدونم بودن و موندن یادت واسه قلب عاشق من که یه عمری عاشقت بود مثل درد زهر نیشه

تو که هستی ، زندگی هست ، قدرت هر خستگی هست
می شه دست قسمتو بست ، زیر ذره های لعنت که یه دشمنه تو خلوت که می کوبه ، می سوزونه هر خیال عاشقونه ، بود و خوند و موند و نشکست

نه می تونم دورشم از تو (نه می تونم دورشم از تو)
نه می تونم که بمونم (نه می تونم که بمونم)
من نه شاهزاده ی عشقم (من نه شاهزاده ی عشقم)
نه شهاب آسمونم

گناهی ندارم

گناهی ندارم ولی قسمت اینه
که چشمای کورم به راهت بشینه
برای دله من واسه جسم خستم
منی که غرورو تو چشمات شکستم

سر از کار چشمات کسی در نیاورد
که هر کی تو رو خواست یه روزی بد آورد
برای دل من واسه جسم خستم
منی که غرور رو تو چشمات شکستم
واسه من که برعکس کار زمونه
یکی نیست که قدر دلم رو بدونه
گناهی ندارم ولی قسمت اینه
که چشمای کورم به راهت بشینه

هنوزم زمستون به یادت بهاره
تو قلبم کسی جز تو جایی نداره
صدای دلم ساز ناسازگاره
سکوتم به جز تو صدایی نداره
تو خواب و خیالم همش فکر اینم
که دستاتو بازم تو دستام ببینم
ولی حیف از این خواب پریدم
که بازم با چشمایه کورم به راهت بشینم

سر از کار چشمات کسی در نیاورد
که هر کی تو رو خواست یه روزی بد آورد
برای دل من واسه جسم خستم
منی که غرور رو تو چشمات شکستم

نرو

نر و نذار تا گل عشقمون پرپر شه و بیمیره

بمان با من بمان برای همیشه پیشم تا من سرم را در روی او شانه هایت بگزارم

و با عطر خوشبوه پیراهنت و با او زلفان ابریشمیت که از بالا روی شانه هایت ریختند عادت کنم

نرو نذار تا این دل شکسته که هنوزهم به عشق بودن و وجود بودنت زنده هست بیمیرد

باورکن که با رفتبت این دل شکسته در به در میشود و میمیرد جلوی این جور مردن را بیگیر

نذار اونکه به تو محتاج هست بی تو و از درد نبودن تو بیمیرد

میدانم که دیگر نمیخواهی بمانی چون تاب دیدن این دل شکسته را که با اون برق چشمان مستت شکسته را نداری

این دل را که با بودنت گرم کردی و زندگی بهش بخشیدی چی زود شکستی

یادت میاد که قول دادی تا برای همیشه محافظ این دل باشی و نذاری که بهش صدمه برسد ؟

پس چرا حالا تنهاش میزاری و میری؟ بمون و ازین شکستگیش که خودت شکستی

مواظبت کن نذار تا همین دیوارهای شکستش از مواظبت عشق تو که در داخل این شکستگی

وجود دارد باز بمانند و برای همیشه فرو بیایند

عزیزم توکه اینقدر بی رحم نبودی من ترحم را از تو اموختم اما حالا چرا با من بی رحمی میکنی؟

منکه همیشه دوستتداشتم و دارم چون تو همه بود و نبودم هستی

نمیخوام که به همین سادگی  عشقم را که به خون دل بدست اوردم از دست بدم

نمیخوام عشق را که برای بدست اوردنش دلهارا شکستم به همین راحتی از دست بدم

میدانم که تو مجبور هستی به رفتن و باید بری اما یادت هست چی میگفتی؟

میگفتی من جای میرم که دلم برد و میدانی و میدانم که دلت پیش من هست پس چرا میری؟

پس حالاکه دلت اینجاست تو بی دل کجامیری؟

میدانم که تو پیشم میمانی برای همیشه و قولهای را که بهم داده بودی پاشون میمونی

میدانم که قصد داری دلهای شکسته را تعمیر کنی و بهشون قوت ببخشی

پس این را هم بدان که با رفتنت اینجا یکی است که میمیرد برای همیشه

و اون تو هستی که میتوانی جلوی مرگش را بیگیری

غرور شکسته

Tarkan Verme (english Translation) lyrics"

Being born from my cause without choosing it
What pain I'm to endure without knowing it
I've collapsed with the weight you made me bear oh my
If you're going to give me anything, don't give me advice, I don't want it
Don't give me, don't give me, don't give me a piece of your mind,
If you're going to give me anything, give me peace of mind

Those who say that less means more
Why do they always take more than they give
Those persuaded by reason to upset love
Don't think that they walk around more happier than us
Don't give me, don't give me, don't give me a piece of your mind,
If you're going to give me anything, give me peace of mind

How can they who bear loss know profit
If you're to return to me, return now, I won't wait
How can a heart be banished from its settled place
Don't give me, don't give me, don't give me a piece of your mind,
If you're going to give me anything, give me peace of mind

وقتی که میرفتم
فکر تو راحت بود
تکرار اسم من از روی عادت بود
وقتی که میرفتی
از غصه وا موندم
مرگم که زودم بود
فردا رو جا موندم

دلخور نشو از من
از اینکه دلتنگم
من با خودم قهرم
با تو نمیجنگم
از دست خود رفتم
از دست تو دورم
دلخور نشو از من
وقتی که مجبورم

این قسمت من بود
حرفاتو می فهمم
فرصت بده کم شم
از خاطرت کم کم
از من به دل نگیر
همدرد بی تقصیر
باشه گناه تو پای منو تقدیر

این قسمت من بود
حرفاتو می فهمم
فرصت بده کم شم
از خاطرت کم کم
از من به دل نگیر
همدرد بی تقصیر
باشه گناه تو پای منو تقدیر

وقتی که میرفتم
فکر تو راحت بود
تکرار اسم من از روی عادت بود
وقتی که میرفتی
از غصه وا موندم
مرگم که زودم بود
فردا رو جا موندم

این قسمت من بود
حرفاتو می فهمم
فرصت بده کم شم
از خاطرت کم کم
از من به دل نگیر
همدرد بی تقصیر
باشه گناه تو پای منو تقدیر

این قسمت من بود
حرفاتو می فهمم
فرصت بده کم شم
از خاطرت کم کم
از من به دل نگیر
همدرد بی تقصیر
باشه گناه تو پای منو تقدیر

خیلی سخته وقتی که...

خیلی سخته وقتی که بغض گریه گلوتو بشکوفه ولی

 در لب تبسم داشته باشی تا کسی از درد دلت خبر نشد

خیلی سخته وقتی که غم در صورتت اشکار باشد ولی

با نقاب شادی صورت غمزدهت را پنهان کنی تا کسی نبیند

خیلی سخته وقتی که عزیزترین کست اون کسی که همیشه

به یادشی هستی و همیشه لحظه به لحظه بهش فکر میکنی

 ازت بخواد که فراموشش کنی و دیگه هیچ وقت بهش فکر نکنی

خیلی سخته وقتی منتظر دیدن بهترین کست باشی ولی

بهت بگن که دیگه حق یکبار دیدنش راهم نداری

خیلی سخته وقتی یکی برای سلامتیت همیشه دعا

میکرد ازش بخوای که دیگه برای مرگت دعا کند

خیلی سخته وقتی که عزیزترین کس و دوستداشتنی

و نزدیکترین کست برای همیشه ازت دور بشد

خیلی سخته وقتی که برای بدست اوردن عشقت حاضر باشی

هر کار کنی ولی یجور ازت بیگیرنش که هیچ کاری نتونی

خیلی سخته وقتی که قلب پاک و معصومت که پر از عشق

هست برای همیشه بشکند و برای نشکستنش هیچ کار نتونی

خیلی سخته وقتی که اشکات مثل بارون برای یکی بریزه

ولی اون کس نباشد تا جلوی ریختن یک اشک توهم بیگیرد  

خیلی سخته وقتی که...

کاش بودی تا دلم تنها نبود

يه عاشق بي قايق تو درياها
چشماشو مي بنده تو روياها
من عاشق بي قايق تو درياها مي ميرم
چشمامو مي بندم بي روياها مي ميرم
ميرم و مي ميرم آسوده ميشم از عشق
ميرم و مي ميرم
جشن تولد مرگمو براي تو زير آب ميگيرم
يه زيبا نگاهش به موجا
يه عاشق بي ساحل تو دريا
پرياي دريا من امشب مي ميرم
از عشق يه زيبا من امشب مي ميرم
ميرم و مي ميرم آسوده ميشم از عشق
ميرم و مي ميرم
جشن تولد مرگمو براي تو زير آب ميگيرم
من عاشق بي قايق تو دريا
چشمامو مي بندم بي رويا
يه زيبا نگاشو چه آروم به موجا مي دوزه
يه عاشق بي ساحل چه تنها تو دريا مي سوزه
ميرم و مي ميرم آسوده ميشم از عشق
ميرم و مي ميرم
جشن تولد مرگمو براي تو زير آب ميگيرم

دیشب باز دوباره خواب دیدم خواب خیلی قشنگی بود

خیلی وقت بود که خواب ندیده بودم

تو که میفهمی من به راحتی خواب نمیبینم

و میفهمی که من فقط خواب اونهایکه برایم عزیزن میبینم

و این راهم میفهمی که من فقط یک عزیز دارم

و اون عزیز برایم از همه عزیزانم عزیزتر است

وای چی خواب بود

اگر بدونی که چقدر خواب زیبائی بود

حتما ازم میخواهی که برایت تعریف کنم

این و گفتم چون مطمهن هستم که دلت میخواد بشنوی

اما قبل ازاینکه تو ازم بخواهی خودم تعریف میکنم

خواب دیدم مثل همیشه از اون روزهای به یاد ماندنی

خواب دیدم که مثل همیشه دلم برایت تنگ شده

و دلم میخواد که باز بیبینمت تو همان جای همیشگی

توی همان قهوه خانه که میز اخرش جای من و تو بود

من راه میوفتم میام سر قرار جای همیشگی

قبل از انیکه به انجا برسم وتورا بیبینم

میرم مثل همیشه تو اون گل فروشی سر کوچه قرار

تا برایت از اون گل سرخ که دوست داری و میخواهی

همیشه برایت بیارم بخرم

میرم داخل و سلام میکنم اما گل فروش جوابم را نمیده

و لی یجور نگاهم میکنه و بهم میگه که چرا دیگه ازش گل نمیخرم

من با لب خندان بهش میگم که اومدم برای گل خریدن

و میپرسم گل سفارشی من کو؟

میخواد چیزی نگه اما  مجبور میشه جواب بده

و میگه که خیلی وقت است که گل تورا به قیمت خوبتر برای

کسی دیگری میفروشیم و همین چند لحظه پیش اومده بود دنبالش

و دیگر ما از ان گل نداریم

ازش میخوام که برایم به زودترین فرست گیر بیاره

اما در جواب بهم میگه متهسفم برایت

با شنیدن این حرفش چشمهایم پر از اشک میشند

اما دلم بهم میگه که مهم نیست زود باش برو که

دیرت نشه سر قرار

با عجله میام تو قهوه خانه و مستقیم میرم سر اون میزه که

مخصوص من و تو هست

تا میخوام بشینم یکی صدا میزند و میگه اون جای من است

میخوام بیبینم که صدای کی بود؟

میبینم که یک مرد جوان میاد به طرفم و در دستش اون

گل که قرار بود من بخرم است و بهم میگه که این جای من است

بفرمائید میز بعدی!

با تعجب نگاهش میکنم و هیچی نمیگم ولی میخوام هر چی زود

بفهمم که این مرد جوان کی هست که گل مخصوص عشق من را

بر دست داره و همچنین جای من را گرفته؟

میرم تا از قهوهدارچی بپرسم چشم میوفته به در که اونکه منتطرش هستم

میاد داخل با خود میگم که گل و جای را که از دست دادم پس تا عشقم ازم ناراحت نشده برم

و ازش با لبخند پذیرائی کنم

تا قدم بر میدارمکه برم جلو میبینم که یکی با سرعت ازم رد میشه

نگاه میکنم میبینم که اون کس هما جوان که گل من و جای من را گرفته

تا میخوام چیزی بگم میبینم که اون به اون مسیری که من قرار بود برم میره

و میرسد به جایکه من باید میرسیدم و ان گل را میده به اون کسی که من

منتظرش بودم و همیشه اون گل را بهش میدادم

 فکر میکنم که خیالاتی شدم اما دقت میکنم میبینم نه

قضیه جدی است و حقیقت داره

با دیدن این صحنه میخواستم امانجا بمیرم  تا نبینم که حقیقت داره

ولی میگم نه اون عزیز من است شاید فکر کرد که طرف گل را از طرف من بهش داده

میخوام برم جلو تا براش بگم که گل از طرف من نیست اما میبینم که خودش

بطرف من قدم بر میداره و با اون جوان میاد

اماده میشم تا سلام کنم بهش میبینم که با خیال راحت از کنارم رد میشه

و میرد میشیند سر جای همیشگیش بدون اینکه متوجه من شود

بازهم فکر میکنم که شاید من را ندیده و اونجا منتظر من نشسته

دوباره میخوام برم بطرفش میبینم که اون جوان میشئند سر جای من

و کسی که دلم برایش تنگ شده و همیشه عاشقانه دوستش دارم

 خیلی ارام بدون کدام ممانعت داستهای که همیشه در همانجا در دست من بود و قول داشتن

اون دستها برای همیشه به من داده شده بود خود را میده به دستهای اون جوان

انگار که یکی مجبورش کرده باشد

من در انجا که ایستادم هیچ کس متوجه من نمیشه که بیبینند حال من در چی وضیعت قرار دارد

من که با دیدن این صحنه غیر قابل باور اشکم مثل سیل از چشمانم جاری شده

و دیگر هیچ قدرت در وجودم نمونده میخوام برم دستهای اون جوان را از تنش جدا کنم

اما میبینم که یکی دستهای خودم را از تنم جدا کرده وبا

خنجر تیز زده تو قلبم

دارم از درد که در قلبم حس میکنم میمیرم بلند صدا میزنم که کمک

هیچ کس صدامو نمیشنود بجز چند نفر که مثل خودم دست ندارند

و حتا زبان ندارند که  برایم کمک طلب کنند در صورتشان

حس همدردی دیده میشود اشکهایشان برام میریزد و میخواهند که کمکم کنند

ولی نمیتوانند چون از دستشان چیزی بر نمیاد

نمیدانی چی درد در قلبم شکسته من است

چقدر غمم زیاد است که تمام وجودم را فرا گرفته

وقعا چقدر تلخ است غم کسی که یک حالم ارزوهایت

با بدست اوردنش براورده میشد اینطور راحت از دستت برود و هیچ  کاری برای

بدست اوردنش نتوانی اونکه تمام زندگی و امیدت باشد به همین سادگی

ازتو دور شود برای همیشه و دیگر هیچ وقت دستت بهش نرسد و اونکه فکر میکردی برای همیشه از تو میشود

و پیشت میماند دیگر هیچ وقت نبینیش و حتا امید به یکبار دیدنش را هم نداشته باشی

من اگر از چشمهایم اشک میاد چون غم در دلم است و این اشکها هم از قلب شکسه من است

که دارد زار زار گیریه میکند

پس تو برای چی اشک میریزی و اینطور پر درد گیریه میکنی؟

نکند که تو هم با من همدرد هستی؟

این خواب من حقیقتیست که برای زیادیها اتفاق افتاده

و همچنان برای ( ****)

 قشنگی و زیبائی خوابم در انجا بود که چند همدرد و بی دستو زبان دیدم

که برای کمکم زار زار اشک میریختن!

اهای نازنین مرمر

گل عشق را کردی پرپر

بیگیر دست منو دست منو دستمو از سر

اهای نازنین عاشق

خوشروتر از شقایق

نمیدانی چقدر سخت مگذره بی تو دقایق

توکه گل اناری همیشه تو بهاری

تو رفتی از کنارم ازمن خبر نداری

اهای ای گل خوشکل                 اهای خواهر سنبل

بخای نخای هنوزم                     جای تو است دراین دل

حس میکنم که خستم                 با این دل شکستم

یادته عهد که بستم                    دل به هیچ کسی نبستم

توکه رفتی پس نیائی                  همیشه منتظرت هستم

چرا رفتی از کنارم؟                   بی تو من بی قرارم

چرا هستی تو خاموش؟              مرا کردی فراموش

بیا بر کرد دوبار                        منو بیگیر در اغوش

منکه دل به تو دادم                   چرا بردی زیادم؟

اهای خوشکل تو رفتی               دلم را با خود نگرفتی

توهی همه وجودم                     توهی بود و نبودم

تو از وقتی که رفتی                  منم رو به غروبم

این یادت باشه همیشه               زندگی بی تو نمیشه

یادت است همون گل سرخ که گذاشتی لای دفتر؟

خشک شده ولی نمرده میکشد نفس اخر

بیا برگرد تو هنوزم توی این قلب شکسته خونه داری

یادته قول داده بودی که هیچ وقت تنهام نزاری؟

حالا که رفتی عزیزم این حرفم یادت بماند

هیچ وقت از یادم نمیری دوست دارم ای دیونه

تکرار میکنم این حرف را چونکه خوب یادت بماند

اینکه قلبشو شکستی تا ابد برای همیشه به یادت تنها میماند!

باز بهار اومد بهار زیباهی و تازگی

بهاریکه با رسیدنش همه چیزها زنده میشود

گلهای زیبا و خوشروی میروید که با طراوت عطرش دلها زنده میشود

اما وای بر من و حال دل من که داریم میمیریم

چون بهار ما با بهار دیگران فرق دارد

بهار ما  از هر نگاه بهتر و زیباتر هست

اما افسوز افسوز افسوز بر ما

که با امدن بهار سبز بهار ما رفت

بهار ما با ما سازگاری نکرد

بهاری داشتیم که با بودنش در فصل سرما

در زمستان  سردیکه همه چیزها یخ میزد

ولی ما با تن برهنه در کوچه های یخی قدم میزدیم

چون قلب ما پر از عشق او بود

سردی را احساس نمیکردیم چون دستهای گرم

و پر محبت او بر ما حرارت عشق می ورزید

ای خدا چی بر حال ما اوردی؟

چی شود اون روزهای خوب ما؟

کجا شد اون دو دل که گرم عشق بودن؟

کجا رفت اون عشق که قرار بود تا ابد بمانه؟

اون دو قلب که به هم وسل بودن و با

داشتن همدیگر فکر میکردن که دنیا از اونهاست

چرا این دو قلب پر از عشق را از هم دور کردی؟

چرا ادمهای که تاب و توان عشقو ندارند با کلمه عشق اشناشون میکنی؟

اگر قانون دنیا اینطوری هست پس چرا برای

ادمها قوانین عشق و عاشق بودن را یاد نمیدی؟

داشتیم از بهار سخن میگفتی اما این دل

رفت به راهی عشق به راهی که رفتنش به اون راه ممنوع است

چی کار باید کرد نمیشه جلوی دل راه گرفت

این دل هنوزهم دنبال بهار گم شده خود میگرده

ا گر چی که چشمانش خسته اند و پر از اشک

و اشک که بعض وقتها به خون تبدیل میشود

چشمان که جاری شدن اشک از ان بهید بود

اماحالا تمام وقت مثل ابر بهاری میبارند

و دیگر ایستادن اشک را در ان به ندرت بیبینی

این دل شکسته که دیگر بهار نداره حرفهایش هنوز تمام نشده

اما افسوز که این چشمهای خسته ممانعت میکنند

و با جاری کردن اشک صفحه کاغذمرا خیس کردن

و قلمم هم دیگر روی کاغذ خیس نمینویسه

باید منتظر بمانم تا کاغذ خیسم خشک بشه.

....

                                                
                        و باز در یک سکوت تلخ و یک عالمه دلتنگی اسیرم....
                         
                        باز دلم از دنیا و از این زندگی گرفته است....
                        
                        سهم من در این لحظات تلخ دو چشم خیس است و یک قلب
شکسته....
                        
                        قلبی شکسته که دیگر هیچ امیدی به زندگی دوباره ندارد!
                        
                        احساس تنهایی میکنم ؛ احساس میکنم تنهایی دوباره جای خالی
                        عشق را با
                        
                        حضور سردش پر کرده است..... تمام نگاهم به قاب عکست است
                        
                        تو را میبینم و حسرت آن روزهای شیرین با هم بودنمان را
                        میخورم
                        
                        و دوباره چشمهایم مثل همیشه بهانه تو را میگیرند!
                        
                        چه یادگاریهای تلخی را از عشقمان برجا گذاشتی .....
                        
                        دو چشم خیس ؛ یک قلب شکسته و نا امید ؛
                        
                         چند خاطره تلخ ؛ یادگاری از عشق تو بود ای بی وفا!
                        
                        دلم خیلی گرفته ؛ اینبار دیگر کسی نیست که دلم را با
                        
                        حرفهایش آرام کند ؛ با من درد دل کند و به من امید و
                        دلگرمی بدهد ؛
                        
                         دیگر کسی نیست که با دستان مهربانش اشکهای مرا از گونه
                        هایم
                        
                        پاک کند و مرا نوازش کند..... تنها خودم هستم ؛ دل پر از
                        دردم است
                        
                        و یک بغض کهنه در گلویم....
                        
                        هوای دلم ابری است و دلگرفته ؛ کاش دلم بارانی میشد
                        
                         تا از این حال و هوای تلخ بیرون بیایم....
                        
                        کجایی ای یار بی وفایم ؟ کجایی که زندگی بدون تو یک کاووس
                        است!
                        
                        دلم بدجور هوایت را کرده است ؛ چرا رفتی؟ رفتی و دلم را با
                        خود نبردی ....
                        
                        رفتی اما بدان که اینجا تنهاتر از من دیگر هیچ تنهایی نیست
                        ؛
                        
                         رفتی اما بدان که دیگر در این دنیاهیچکس مثل من دیوانه
وار
                        
                         تو را دوست نخواهد داشت.....
                        
                        هنوز هم چشمهایم از دوری تو بارانی است ؛ و هنوز هم تو
                        
                         با همه بی وفایی ها و سنگ دلی هایت برای من مقدس و
                        عزیزی...
                        
                         تو لیاقت این قلب شکسته مرا داری و خواهی داشت....
                        
                        و باز در یک سکوت تلخ و یک عالمه درد نگفته در دلم اسیرم!
                        
                        کاش بودی و با من درد دل میکردی ؛ کاش بودی و مثل گذشته به
                        من امید میدادی....
                        
                        مرا با ان صدای مهربانت آرام میکردی ؛ مرا با آن کلام
                        رویاییت درمان میکردی....
                        
                        همان کلامی که گویا مدتی است فراموش کرده ای و دیگر بر
                        زبان نمی آوری....
                        
                        اما من هنوز هم به تو میگویم آن کلام مقدس را .....!  
                       دوستت دارم عزیزم...
                        
                        زندگی بدون تو همین است .... دلتنگی ؛ غم ؛ غصه ؛ گریه !
                        
                        زندگی بدون تو همین است .... یک دل ابری و گرفته و یک
                        عالمه درد در دل!
                        
                        همانی قلبی که با حضورت یک خانه سرخ و پر از صفا و صمیمیت
                        شده بود
                        
                        اینک یک ویرانه شده ؛ که در آن ویرانه یک پنجره شکسته و
                        بسته رو به خوشبختی
                        
                        یک قاب شکسته از عکس تو و یک دنیا دلتنگی است......
                        
                        دلم بدجور گرفته است ؛ دلی که دیگر حتی با بهانه های
                        چشمانم نیز آرام نمی شود!
                        
                        چشمانم از من شاکی اند ؛ قلبم مرا نفرین میکند و
                        
                        دستانم تشنه  گرفتن دستان مهربان تو اند!

                       و هنوز این  چشمهای خسته دنبال تو میگردن...

                     نمیدانی که  چقدر دلم برات تنگ شده

                      هر وقت که  یادت میوفتم با عکس  که ازات دارام 

                   حرف میزنم...

                 اما افسوز  که هیچ  جواب ازش نمیشنوم

                 غصه و غم تو رنگ پیری را برایم خریداند

               رنگ که به هیچ رنگ شباهت نداره

              رنگ سیاه که رنگ غم است

                اما این رنگ از رنگ سیاه هم غمگینتراست

              چنان گویا که رنگ مرگ باشد

            دل بشکسته این عاشق تو

            همیشه جایگاه درد باشد

یعنی باید باور کنم دیگه نیستی

میان راه گذاشتیمو دلم شکستی

قرار بود که با من بیای تا اخر خط

بدجوری داغونم کردی ای بی معرفت

یادت میاد که میگفتی بی من میمیری؟

تا ابد مال من هستی و هیچ وقت نمیری

چی زود فراموش کردی این عهدکه بستی

رو حرفهایت پا گذاشتی و قلبم شکستی

قصه عشق من و تو چی زودگذر بود

خبر شد اونهایکه از ما بی خبر بود

کسی برای من وتو دلش نسوخت
دستامون از هم جدا دستای سرد
کسی برای آخر قصه ما
واسه مرگ عشقمون گریه نکرد
اشک عاشق دیدنی نیست
همه حرفا گفتنی نیست
رفتی اما عشقت هرگز
دیگه از یاد رفتنی نیست

گاهی وقتاست که سکوت ،
مثل یه عشق یه حس دوست داشتنیه
گاهی وقتاست که نگاه،
بیشتر از هزار تا حرف گفتنیه

کار تو اشک منو شمرد نه
دلو پس گرفتن و سپرد نه
کار من همیشه از تو گفتنه
دل من محکوم به شکستنه

" گفتی بگو عاشق و بیمار کیستی؟
من عاشق تو ام،تو بگو یار کیستی؟ "

چی خوب دادی جواب تو از سر دل

چی زود بردی دلم چون بود غافل

نمیدانست که اینطور میشکند زود

زه بی رحمی تو میگرده نابود

                        
                                 
                        رفتی؟ با خاطراتت؟ با محبتهای دلت؟ با چشمان خیس؟

                        رفتی اما خیلی زود رفتی . بدون خداحافظی ، بدون یه کلام
                        حرف ناگفته!

                        می دانستم می روی اما نه به این زودی!

                        خاطراتت تا ابد در قلبم نگه خواهم داشت مطمئن باش!

                        خاطره هایی که با هم بودیم مثل لیلی و مجنون.

                        خاطره هایی که با هم درد و دل می کردیم مثل عاشق و معشوق.

                        خاطره هایی که با هم اشک می ریختیم مثل ابر پریشون.

                        تمام خاطرات با هم بودنمان در قلبت از یاد بردی؟

                        افسوس که گذشت…هرچه خاطره خوب بود گذشت…

                        تنها خاطره های تلخ از با هم بودنمان برجا مانده است.

                        با رفتنت همه چیز سوخت…خاطره ، محبت ، عشق. دیگر امیدی به
                        زندگی نیست.

                        آروزهایم همه تبدیل به رویا شدند.  همه تبدیل به خواب
                        بیدارنشدنی شدند. رفتی

                        بدون یادگاری. بدون خداحافظی. بدون یک کلام حرف عاشقی!

                        مثل یک پرستو رفتی ، پرستویی که یک لحظه سفر میکند ، سفر
                        به شهر خوشبختی

                        میکند. می دانم خوشبختی و رنگش را در لحظه هایی که با هم
                        بودیم ندیدی! حالا

                        سفر کن به همان شهر خوشبختی ها !

                        من هم در همین شهر غریب و نا آشنا و بی محبت خواهم ماند.

                        خوشبختی را در چهره ات می بینم . اما چهره من دیگر رنگ
                        خوشبختی را نخواهد دید

                        و دیگر قلب من به غصه و درد عادت خواهد کرد.

                
                        فراموشم کن اما....
                        همیشه از این می ترسیدم که روزی فرا رسد که دیگر در قلبت
                        جایی نداشته باشم...
                        همیشه می ترسیدم تو روزی عشقم و آن قلبی که
                        دیوانه تو هست را فراموش کنی ...
                        همیشه میترسیدم که به آن وعده هایی که به من دادی عمل نکنی
                        و همه را فراموش کنی...
                        اینک نیز من گل خشکیده ای هستم که برای تو زمانی زیباترین
                        گل در باغچه زندگی بودم....
                        اینک ستاره ای در زیر ابرهای سیاه دلت شده ام که
                         روزی روزگاری درخشانترین ستاره قلبت بودم....
                        اینک من مرد تنهایی شده ام که روزی زندگی تو
                         هستی تو و تمام وجود تو بوده ام....
                        هیچگاه حتی در خواب هم چنین لحظه ای نمیدیدم
                         که تو از من دلسرد شده باشی...
                        اگر میگفتند عشق در این زمانه وجود ندارد و در دلها یک ذره
                         محبت ووفا نیست باورم نمیشد و میگفتم
                        تو با همه دلها فرق داری .... تو برایم بهترین و عزیزترینی
                        .....
                        حالا من تنهایم و دیگر احساس عاشقی نمیکنم....
                        احساس میکنم مجنونی هستم که لیلایم مرا
                        به دست فراموشی سپرده است....
                        همیشه از این میترسیدم که روزی تو بیخیال من شوی و دیگر
                        هوای
                         این دل خسته و عاشق مرا نداشته باشی....
                        تو بی خیال باش من میسوزم ؛ تو فراموشم کن من تا ابد تو را
                        دوست خواهم داشت....
                        دوستت خواهم داشت با همه بی وفاهی هایت و همه شکنجه های
                        عشقت!
                        از هر چه میترسیدم اینک همه برایم اتفاق افتاد و
                         من از همان آغاز پایان قصه عشقمان رامیدانستم اما به عشق
                        و امید تو
                          باز هم با تو ماندم ؛ سوختم و ساختم....
                        مرا با آتش بی محبتی هایت بسوزان تا لحظه ای که
بمیرم......
                       برو اما  مطمئن باش ای بی وفا که :

                        من دیوانه بی خیال تو نخواهم شد......
 

  
                                                  
                        حالا که آمدی و مرا عاشق خودت کردی آب سرد بر روی این قلب
                        آتشین من نریز!
                        
                         با رفتنت مرا وسوسه نکن که خود را از دنیا رها کنم....
                        
                        حالا که آمدی و اینهمه قول و قرار دادی بیا و تا آخرین
                        لحظه با من باش....
                        
                        بیا و مرا پشیمان از این عاشق شدن نکن ....
                        
                        تنهای تنها بودم ، اینک که با تو هستم دلم میخواد تا آخرین
                        لحظه نفسهایم
                        
                        با تو باشم و دیگر به سوی تنهایی ها بازنگردم....
                        
                        نمی دانم چرا اینهمه تو را دوست می دارم و لحظه به لحظه
                        دلم
                        
                        برایت تنگ می شود! تنها می دانم احساس میکنم اینک یک
                        دیوانه ام!
                        
                        دیوانه ای که شب ها با یاد تو و از دلتنگی تو با چشمهای
خیس
                        
                         می خوابد و روزها نیز لحظه به لحظه به یاد تو هست و فکرش
                        از یاد تو بیرون نمی رود!
                        
                        حالا که آمدی و عاشقم کردی ، قلبم را نشکن و چشمهایم را
                        خیس نکن!
                        
                        حالا که آمدی ، مرا تنها نگذار و قلب مرا دوباره در به در
                        این دنیای بی محبت نکن!
                        
                        تو اولین و آخرین عشق منی عزیزم ، چگونه تو را فراموش کنم
                        ای تو
                        
                         که مرا از گرداب تنهایی و نا امیدی نجات دادی و به زندگی
                        سرد
                        
                         و بی روح من جان تازه ای دادی!
                        
                        مثل خزانی بودم که با آمدنت تبدیل به بهار سبز عاشقی شدم،
                        مثل پرنده ای
                        
                         در قفس بودم که تو آمدی و مرا در آسمان آبی وجودت رها
                        کردی!
                        
                        مثل کویری بودم که آرزوی یک قطره باران محبت را می کشیدم ،
                        تو آمدی
                        
                         و مرا از عشق و محبت خودت سیراب کردی عزیزم....
                        
                        اینک که آمدی و مرا عاشق خودت کردی رهایم نکن، مرا تنها
                        نگذار و
                        
                         به آنهمه قول و قرار وفادار باش ! تو دیگر با ما بی وفایی
                        نکن
                        
                         که دیگر صبر و طاقتمان به آخر رسیده است!
                        
                        تو یکی بیا و از ته دل با ما یار باش.....
                        
                        نمی توانم فراموشت کنم ای تو که مرا دیوانه کردی ، مرا در
                        این دنیای
                        
                        عاشقی در به در نکن ، فراموشم نکن و با من باش ، و تا ابد
                        مرا دوست داشته باش....
                        
                        اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم ، اگر می دانستی
                        
                         که چشمهای بی گناه من شب و روز برای تو خیس است و از
                        دلتنگی
                        
                          تو می بارد ، اگر می دانستی تنها آرزویم به تو رسیدن است
                        ، هیچگاه مرا
                        
                         با این عشقت نمی سوزاندی و تنهایم نمیماندی!

                        برو ، برو که این عشق ما من نمی سازد.....
                        
                        خاطراتت را ، چه تلخ ، چه شیرین ، همه را با خود ببر....
                        
                        برو ولی بدان که من دیوانه وار تو را دوست میداشتم ، بدان
                        که یک دریا
                        
                         برایت اشک ریختم ، زندگی ام ، عشقم را فدای آن قلب
                        نامهربانت کردم....
                        
                        برو ، اما بدان که قلبم را شکستی ، عشق را در قلبم کشتی و
                        زندگی
                        
                         را برایم پوچ و بی معنا کردی.....
                        
                        برو به همان سرزمین خوشبختی ها تا من نیز در این سرزمینی
                        
                         که یک با وفا نیز در آن نیست تنها بمانم....
                        
                        همه امیدم به تو بود ، زندگی را با تو زیبا میدیدم ، اگر
                        دو سه خطی می نوشتم
                        
                         برای تو  و به عشق تو بود حالا دیگر نه امیدی در دل دارم
                        ، نه زندگی را زیبا می بینم
                        
                        و نه دیگر شوقی برای نوشتن دارم....
                        
                        همه را سوزاندی ، هر چه از عشق تو نوشته بودم را سوزاندی و
                        تنها خاکستر
                        
                         آن و چند تکه کاغذ نیمه سوخته که از جدایی بر روی آن
                        نوشته بودم
                        
                        در قلبم مانده است....
                        
                        برو اما فراموشم نکن ، گهگاهی غروب را میبینی مرا نیز یاد
                        کن ،
                        
                        اگر زیر باران قدم زدی به یاد من نیز باش ..... بدان که من
                        همیشه و همیشه
                        
                         یک تنها می مانم و با هیچکس هیچ عهد و پیمانی را نخواهم
                        بست!
                        
                        عاشق شدن دیگر از ما گذشت ، نه من حوصله خواندن این قصه
تلخ
                        
                         را دارم و نه دلم شوقی برای عاشق شدن دارد!
                        
                        عاشقی از ما گذشت عزیزم..... تنها آرزوی خوشبختی تو را از
                        خدای خویش دارم
                        
                         و شاید بعد از زمان جداییمان بتوانم با این آرزو همچنان
                        عشقم را به تو ثابت کنم...
                        
                        نمیتوانم فراموشت کنم ای تو که مرا سوزاندی ، قلب عاشق و
                        در به درم را
                        
                        شکستی و مرا با کوله باری از غم و غصه رها کردی!
                        
                        برو که دیگر عشق با ما یار نیست ، سرنوشت هوای
                        
                         ما را ندارد ، این زندگی با ما هم ساز نیست!
                        
                        برو اما فراموشم نکن با اینکه میدانم روزی فراموش می
                        شوم.....
                        
                        

       
                       
                         
                        بسوزان قلبم را ، بازی کن با این بازیچه سرخ رنگ....
                        
                        همه سوزاندند تو نیز بسوزان ، همه با آن بازی کردند ، قلبم
                        به عنوان
                        
                        بازیچه تقدیم به تو ، تو نیز با آن بازی کن .....
                        
                        کاش با آن بازی میکردی تا ابد ، اما هیچگاه از آن خسته نمی
                        شدی
                        
                        و آن را دور نمی انداختی .....
                        
                        کاش قلبم را می سوزاندی ، اما هیچگاه آخر سر ، آب سرد
                        
                         بر روی آن نمی ریختی!
                        
                        رسم عاشقی این نیست ... رسم عاشقی دلشکستن نیست!
                        
                        تو با قلب من بازی کردی و بعد آن را شکستی ، با بی محبتی
                        هایت
                        
                        آن را سوزاندی و اینک نیز آن را به من بازگرداندنی!
                        
                        تو خودت بگو این رسم عاشقیست؟
                         
                        اگر این رسم عاشقیست پس لعنت به عشق !
                        
                        با چه اطمینان و آرامشی قلبم را به تو هدیه کردم ، فکر
                        میکردم که قلب
                        
                         تو بهترین و امن ترین جایی است که میتوانم در آن اسیر شوم
                        و تا ابد بمانم....
                        
                        اما مدتی گذشت که احساس کردم هوای قلبت سرد سرد شده
                        
                         است و دیگر آن گرمای همیشگی را ندارد ! هر چه در قلبت
                        سوختم تا با
                        
                         گرمای سوختنم در آنجا بمانم بی فایده بود ، قلب تو آنقدر
                        سرد بود
                        
                         که دیگر جای ماندن در آن نبود....
                        
                        این رسمش نبود ! تو با من ، احساس من ، قلب شکسته من بازی
                        کردی!
                        
                        همه آن را شکستند و رفتند ، اما دوباره بازی عشق را با تو
                        
                         آغاز کردم ، انتظار اینکه دوباره قلبم شکسته شود نداشتم!
                        
                        قلبم بی صدا شکست و تنها چند قطره اشک، چند آرزوی
                        
                        بر باد رفته سهم من از ، با تو بودن بود.....
                         
                   اگر معنای عشق شکست است پس
                        لعنت به عشق!
                         
                        اگر رسم عاشقی دلشکستن است پس 
                        نفرین بر تو !

                       
                         
                        آسمان ابری و دلگرفته است ، دلم نیز مانند آسمان شده.....
                        
                        حال و هوای تنهایی به سراغم آمده و مثل همیشه چشمانم بهانه
                        تو را میگیرند...
                        
                        میخواهم چند خطی از تو بنویسم ، اما قطره های اشکم بر روی
                        
                        صفحه کاغذ ریخته است و قلمم بر روی کاغذ خیس نمی نویسد....
                        
                        دلم خیلی گرفته است ، یک عالمه درد دل دارم ، نمیدانم
                        چگونه دلم را خالی کنم...
                        
                        میخواهم از غصه ها و دلتنگی ها رها شوم اما نمیتوانم....
                        
                        خانه سوت و کور است ، آسمان همچنان مانند من بغض کرده .....
                        
                        همچنان که در گوشه ای از اتاق در این خانه سوت و کور و
                        دلگرفته
                        
                         نشسته ام ، سرم را بر روی زانوهایم گذاشته ام و اشک
                        میریزم.....
                        
                        به یادم آمد آن لحظه که تو در کنارم بودی و سرم را بر روی
                        شانه های
                        
                         مهربان تو میگذاشتم و اشک شوق میریختم ....
                        
                        حالا تو نیستی ، و من تنها با غم هایم مانده ام .....
                        
                        کاش قدر آن لحظاتی که در کنارت بودم را میدانستم ، هیچگاه
                        این
                        
                        چنین لحظه ای که اینگونه به غم بشینم را  تصور نمیکردم....
                        
                        قلبم مثل گذشته تند تند نمیزند ، و مثل گذشته به انتظار
                        شنیدن
                        
                         صدایت لحظه شماری نمیکند! قلب شکسته ام نیز حال و هوای
                        غریبی دارد....
                        
                        شب و روز برایم معنایی ندارد ، شبهایم تیره و تار است و
                        روزهایم نیز مثل شبها!
                        
                        دیگر زندگی برایم زیبا نیست ، تنها تو زیبا بود که رهایم
                        کردی!
                        
                        اگر ابرهای سیاه سرگردان قلب آسمان آبی را فرا گرفته اند
                        
                         درد نبودنت در کنارم همچو ابرهای سیاه آسمان قلب مرا  نیز
                        فرا گرفته است....
                        
                        فکرم از یادت بیرون نمیرود، دلم هوایت کرده است
                        
                        و همچنان از  غم نبودنت اشک میریزم............